همان فیلم با همان شخصیت‌ها، بازیگران و عوامل فیلم «من کنجکاوم (زرد)»، اما با صحنه‌های متفاوت و دیدگاه سیاسی متفاوت. تمرکز سیاسی در نسخه آبی بر روابط شخصی، مذهب، زندان‌ها و مسائل جنسی است. نسخه آبی بسیاری از مصاحبه‌های مربوط به آگاهی طبقاتی و عدم خشونت نسخه اول را حذف کرده است. زرد و آبی رنگ‌های پرچم سوئد هستند.

هشت بخش کوتاه درباره موضوعات مختلف، از جمله بزرگ شدن یک نوزاد، چارلی چاپلین، بیرگیت نیلسون، پیست مسابقه لومان، پاکیزگی شهوانی، ادبیات فرانسه و یک زن سیاه‌پوست در کمدی در محله فارستا در نزدیکی استکهلم.

سوئد، سال ۱۷۸۲. یاکوب، یک نجیب‌زاده جوان، تا حدی سرکش و پرشور، از تحصیل در فرانسه بازمی‌گردد. او پس از غیبت طولانی، شادمان به خانه برمی‌گردد، اما از ملاقات دوباره با خواهر محبوبش شارلوت حتی خوشحال‌تر هم می‌شود. با این حال، شارلوت به بارون آلسمدن، مردی بسیار با نفوذ در دربار، وعده داده شده است و این موضوع حسی شبیه به حسادت را در یاکوب بیدار می‌کند.

مطالعه‌ای در باب بخشش به عنوان ظلم، و نیکی به عنوان عامل تحریک. شش مجرم جوان برای شرکت در یک آزمایش اجتماعی انتخاب می‌شوند که در آن باید در آپارتمانی مخروبه در قلب استکهلم سوئد با هم زندگی کنند. این شش پسر تحت نظارت دو مددکار اجتماعی بخشنده و مضطرب قرار دارند. نیاز آن‌ها به ادامه ارتکاب جرایم کوچک به دلیل بی‌حوصلگی ناشی از این وضعیت شدت می‌یابد. یک شب آن‌ها با دختر جوانی برخورد می‌کنند که دچار مشکل شده است.

سال ۱۹۶۱ است و اینگمار برگمان در حال ساخت یک فیلم است. ویلگوت شومان (کارگردان فیلم «من کنجکاوم؛ زرد»، ۱۹۶۷) که به عنوان کارآموز برگمان در صحنه حضور دارد، به تلویزیون سوئد پیشنهاد می‌کند که از این فرصت برای ضبط برنامه با این کارگردان تحسین‌شده استفاده کنند. در ماه اوت، شومان و گروه تلویزیونی شروع به ثبت تصاویری می‌کنند که بعداً به یک مستند جامع پنج‌قسمتی درباره ساخت فیلم «نور زمستانی» تبدیل می‌شود؛ مستندی که مراحل توسعه فیلم‌نامه، ساخت دکور و نورپردازی، تمرین‌ها و تدوین و همچنین گفتگوهای صمیمی با برگمان و اعضای بازیگران و عوامل او را به تصویر می‌کشد. تصاویر مربوط به اکران اولیه فیلم در سوئد، واکنش‌های فوری تماشاگران و نقدهای منتقدان در روز بعد را نشان می‌دهد.